“จอดคร่อมราง–ไม้กั้นไม่ทำงาน” ​วิจารณ์สนั่น!​ ใครผิดมากกว่ากัน? รถไฟชนรถเมล์มักกะสัน ดับ 8 ศพ

“จอดคร่อมราง–ไม้กั้นไม่ทำงาน” วิจารณ์ยับ! อะไรถูกอะไรผิดมากกว่ากัน รถไฟชนรถเมล์ใกล้แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ มักกะสัน ดับ 8 ศพ

     โศกนาฏกรรมกลางกรุงเทพมหานคร กรณีรถไฟพุ่งชนรถโดยสารประจำทางปรับอากาศสาย 206 ใกล้ แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ สถานีมักกะสัน บริเวณแยกอโศก–ดินแดง จนเกิดเพลิงลุกไหม้รุนแรง มีผู้เสียชีวิต 8 ราย และบาดเจ็บอีกจำนวนมาก กลายเป็นประเด็นร้อนที่สังคมกำลังตั้งคำถามว่า “ใครผิดมากกว่ากัน” ระหว่างรถเมล์ที่จอดคร่อมราง กับระบบไม้กั้นและการควบคุมการเดินรถไฟที่ถูกวิจารณ์อย่างหนักหลังเกิดเหตุ

    อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องของความประมาทบนท้องถนน แต่สะท้อนปัญหาเชิงระบบของความปลอดภัยในจุดตัดทางรถไฟใจกลางเมือง ที่หลายฝ่ายมองว่า “รอวันเกิดเหตุใหญ่” มานานแล้ว

ปมแรก “รถเมล์จอดคร่อมราง” ผิดกฎหมายชัดเจน

     ภาพจากที่เกิดเหตุและคำให้การของพยานหลายรายระบุว่า รถโดยสารประจำทางสาย 206 จอดติดอยู่กลางทางตัดรถไฟ ขณะการจราจรติดขัดและไม่สามารถเคลื่อนตัวไปข้างหน้าได้ทัน ก่อนถูกรถไฟพุ่งชนเต็มแรง

     บริเวณดังกล่าวมี “เส้นทแยงเหลือง” หรือ “Yellow Box Junction” ซึ่งตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ถือเป็น “เขตห้ามหยุดรถ” โดยผู้ขับขี่ต้องมั่นใจว่าสามารถขับผ่านทางแยกหรือจุดตัดได้ทั้งคันก่อนเคลื่อนรถเข้าไป

     ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายจราจรมองว่า คนขับรถเมล์มีหน้าที่ต้องประเมินสถานการณ์ด้านหน้า หากรถติดจนเสี่ยงติดค้างบนรางรถไฟ ต้องหยุดรอก่อนถึงเส้นกากบาทเหลือง แม้สัญญาณไฟจะเป็นสีเขียวก็ตาม

     หลายเสียงในโลกออนไลน์จึงวิจารณ์ว่า “ต้นเหตุสำคัญ” ของอุบัติเหตุคือการฝืนขับเข้าไปในพื้นที่เสี่ยง และไม่ปฏิบัติตามกฎจราจรพื้นฐาน

ปมสอง “ไม้กั้นไม่ทำงาน” ระบบความปลอดภัยล้มเหลวหรือไม่

     อย่างไรก็ตาม อีกด้านหนึ่ง สังคมตั้งคำถามอย่างหนักไปยังระบบความปลอดภัยของจุดตัดรถไฟ หลังพบว่า ขณะเกิดเหตุ “ไม้กั้นถนนไม่ปิดลง” ทั้งที่ขบวนรถไฟกำลังวิ่งเข้ามา

     ข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ระบุว่า เครื่องกั้นไม่สามารถปิดได้ เนื่องจากมีรถเมล์จอดคร่อมรางอยู่ หากไม้กั้นปิดลงอาจทำให้รถติดค้างมากกว่าเดิม

     ขณะเดียวกัน มีรายงานว่า เจ้าหน้าที่ประจำจุดตัดได้วิทยุแจ้งเตือนพนักงานขับรถไฟให้ชะลอหรือหยุดขบวน เพราะการจราจรติดขัด แต่ไม่มีการตอบรับ ก่อนจะมีการให้ “สัญญาณแดง” และเกิดเหตุชนขึ้นในที่สุด

     จุดนี้เองที่ทำให้สังคมตั้งคำถามต่อ การรถไฟแห่งประเทศไทย ว่า เหตุใดจึงไม่มี “ระบบหยุดรถฉุกเฉิน” ที่มีประสิทธิภาพเพียงพอ และทำไมรถไฟยังคงเข้าสู่จุดตัดทั้งที่ระบบไม้กั้นยังไม่ยืนยันความปลอดภัย

ผู้เชี่ยวชาญชี้ “ผิดทั้งสองฝ่าย” แต่ระบบต้องป้องกันความผิดพลาดของมนุษย์ได้

      นักวิชาการด้านระบบรางและความปลอดภัยมองตรงกันว่า เหตุการณ์ครั้งนี้ “ผิดทั้งสองฝ่าย”

     ฝ่ายรถเมล์มีความผิดชัดเจนในเรื่องการจอดคร่อมรางและฝ่าฝืนกฎจราจร ขณะที่ฝ่ายระบบรางเองก็ต้องถูกตรวจสอบว่า ปฏิบัติตามระเบียบความปลอดภัยครบถ้วนหรือไม่ โดยเฉพาะกรณีไม่ได้รับสัญญาณอนุญาตจากเครื่องกั้น แต่ยังนำขบวนรถเข้าสู่จุดตัด

     หลายฝ่ายชี้ว่า ระบบความปลอดภัยที่ดี ไม่ควรพึ่งพาเพียง “วินัยของคน” เพราะในโลกความจริงย่อมเกิดความผิดพลาดได้เสมอ โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ที่การจราจรหนาแน่น

     จึงเกิดคำถามสำคัญว่า เหตุใดจุดตัดรถไฟในพื้นที่เสี่ยงสูงใจกลางกรุงเทพฯ ยังไม่มีระบบป้องกันอัตโนมัติที่สามารถหยุดขบวนรถได้ทันทีเมื่อพบสิ่งกีดขวางบนราง

ขสมก. แสดงความเสียใจ พร้อมเยียวยาผู้เสียชีวิต

     นายกิตติกานต์ จอมดวง จารุวรพลกุล ผู้อำนวยการ องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ หรือ ขสมก. กล่าวว่า จากรายงานเบื้องต้นพบผู้เสียชีวิต 8 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บประมาณ 25 ราย

     ทาง ขสมก. ขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้สูญเสีย พร้อมยืนยันว่าจะเร่งช่วยเหลือและเยียวยาผู้ประสบเหตุอย่างเต็มที่ โดยผู้เสียชีวิตจะได้รับเงินประกันภัยสูงสุดรายละ 1.5 ล้านบาท พร้อมเงินช่วยเหลือเพิ่มเติมจาก ขสมก.

เสียงสะท้อนจากสังคม “ถึงเวลาปิดจุดตัดอันตราย”

     หลังเกิดเหตุ ประชาชนจำนวนมากเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเร่งทบทวนระบบจุดตัดทางรถไฟทั่วประเทศ โดยเฉพาะในพื้นที่เขตเมืองที่มีรถหนาแน่น

     หลายคนเสนอให้ยกระดับเป็น “สะพานข้าม” หรือ “อุโมงค์ลอด” แทนจุดตัดระดับเดียว รวมถึงติดตั้งระบบตรวจจับสิ่งกีดขวางอัตโนมัติ และระบบสั่งหยุดรถไฟฉุกเฉินแบบเดียวกับประเทศพัฒนาแล้ว

     โศกนาฏกรรมครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงเรื่องของ “คนขับรถเมล์” หรือ “พนักงานรถไฟ” เท่านั้น แต่สะท้อนโจทย์ใหญ่ของประเทศไทยว่า ระบบคมนาคมและความปลอดภัยสาธารณะ พร้อมรับมือกับความผิดพลาดของมนุษย์มากแค่ไหน ก่อนที่จะต้องสูญเสียชีวิตประชาชนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกในอนาคต